ஒரு சமயம் நாரதர் கண்ணனைச் சந்தித்தார், அவரை வணங்கினார், பின் கேட்டார், "கண்ணா, எனக்கு ஒரு விடை தெரிய வேண்டும். சத்சங்கத்தினால் என்ன பலன்? எனக்கு விளக்கமாக பதில் அளிப்பீர்களா?" என்று. கண்ணன் புன்முறுவல் பூத்தார், பின் மௌனம் சாதித்தார், சற்று யோசனையில் ஆழந்தார், பின் சொன்னார், "நாரதரே, நீங்கள் அனுபவப் பூர்வமாக இதைத் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும்".

"அதற்கு நான் என்ன செய்ய வேண்டும்?"

"நேராகக் கிழக்கு திசையை நோக்கிச் செல்லுங்கள், அங்கு ஒரு குப்பைமேடு வரும், அதிலிருந்து ஒரு புழு வரும், அதனிடம் இதைக் கேளுங்கள்"

புழு கேட்டபின் இங்கும் அங்கும் நகர்ந்து துடித்தது, பின் இறந்தது. நாரதருக்கு ஒரே வருத்தம், இது என்ன? கேள்வி கேட்டவுடனேயே இறந்து விட்டதே என்று. வாடிய முகத்துடன் கண்ணனிடம் போனார், விஷயத்தைச் சொன்னார்.

"ஓ அப்படியா, சரி நான் சொல்வது போல் செய்யுங்கள். நேராக வடக்கு நோக்கிச் செல்லுங்கள், அங்கு ஒரு கோயிலைக் காண்பீர்கள், அது மிகவும் புராதனமான கோயில். அதன் மேல் இருக்கும் கோபுரத்தில் ஒரு புறாவைப் பார்ப்பீர்கள், அதனிடம் இந்தக் கேள்வியைக் கேளுங்கள்."

"அப்படியா நடந்தது?" கண்ணன் புன்னகை புரிந்தார். அவருக்குத் தெரியாததா? பின் சொன்னார், "நாரதரே, நேராக தெற்கு திசையில் போங்கள். அங்கு ஒரு அரசனுக்கு ஆண்மகவு பிறந்திருக்கிறது. அந்தக் குழந்தையிடம் இந்தக் கேள்வியைக் கேளுங்கள்."

நாரதர் மனதில் பல எண்ணங்கள் உண்டாயிற்று, "அப்பப்பா, அந்தக் குழந்தையிடம் கேட்டு அதுவும் இறந்து போனால் அரசன் என்னைக் கைது செய்வான், பின் எனக்கும் தண்டனை கிடைக்கும்." என நினைத்தார்.

இந்த எண்ண ஓட்டங்களைப் புரிந்துக்கொண்டு கண்ணன், "நாரதரே, இங்கு ஒரு விதமான அசம்பாவிதமும் நடக்காது, உறுதியாகச் சொல்ல்கிறேன்" என்றார்.

நாரதரும் தெற்கு திசையில் நடந்து, பின் பெரிய மாளிகையைக் கண்டார். உள்ளே நுழைந்தார். தொட்டிலில் கிடந்த பாலகனைப் பார்த்துக் கேட்டார், "குழந்தாய் சத்சங்கத்தின் பலன் என்ன?" அப்போது ஒரு அதிசயம் நடந்தது. தொட்டிலிலிருந்து பாலகன் கீழே இறங்கினான், ஒரு தேவ குமாரன் ஆனார். நாரதரை பக்தியோடு வணங்கினார். நாரத முனிவருக்கு ஒரே வியப்பு. வாயிலிருந்து பேச்சே வரவில்லை.

அன்புடன் அம்மம்மா